Build Log

 


 

RG65 Apsara Bouchain by Abraham Onasiadis

 

Ocypète Construction History

Following my successful Razor3 Footy build, I decided to move on to the RG65 class.
After some search for free plans I found that the Apsara Bouchain would best fit my likes and building skills (or lack of).
Got the plans from http://rg65.free.fr/ but it was only with the great help from Johannes at forum.rg-65.de who gave me the plank plans that I managed to actually construct the boat.

Before actually building the boat I did a mock-up with cardboard to study the working area I would have since I wasn’t going to fully follow the plans given, as to the placing of the equipment. Later on I realized that I didn’t spend enough time studying.

Η εξέλιξη κατασκευής της Ωκυπέτης

Ακολουθώντας την επιτυχή κατασκευή του Footy Razor3, αποφάσισα να προχωρήσω στην κατηγορία RG65.
Μετά από κάποια έρευνα για δωρεάν σχέδια κατέληξα στο Apsara Bouchain που θα ταίριαζε καλύτερα στα γούστα και τις κατασκευαστικές μου ικανότητες (ή την έλλειψη τους).
Τα σχέδια πάρθηκαν από το http://rg65.free.fr/ αλλά ήταν μόνο με τη μεγάλη βοήθεια από τον Johannes στο forum.rg-65.de που προμήθευσε τα πατρόν των ξύλων που έγινε δυνατό να κατασκευαστεί το σκάφος στην πραγματικότητα.

Πριν από την κανονική κατασκευή το σκάφος έγινε σε μια μακέτα από χαρτόνι για να μελετηθεί ο χώρος εργασίας που θα είχα, δεδομένου ότι δεν επρόκειτο να ακολουθήσω πλήρως τα σχέδια που δίνονται ως προς τη τοποθέτηση του εξοπλισμού. Αργότερα κατάλαβα ότι δεν αφιέρωσα αρκετό χρόνο στην μελέτη.

 

Then the frames where redesigned for construction using 1,5mm balsa wood, printed, glued and cut from 2mm walnut tree plywood. For easier removal, small cuts and holes where done to the four fames that would be letter on, kept in the boat.

The keel and rudder where cut from the same plywood but shorter all around so they could later be dressed with 1,5mm Balsa and achieve a wing shape. The rudders bar was created with a 3mm brass solid rod.

Στη συνέχεια, οι νομείς επανασχεδιάστηκαν για την κατασκευή χρησιμοποιώντας 1,5 mm Balsa, εκτυπώθηκαν, κολλήθηκαν και κόπηκαν από 2 χιλιοστά κόντρα πλακέ καρυδιάς. Για ευκολότερη αποκοπή, μικρές εγκοπές και τρύπες έγιναν στους τέσσερις νομείς που αργότερα θα παρέμεναν στο σκάφος.
Η καρίνα και το πηδάλιο κόπηκαν από το ίδιο κόντρα πλακέ, αλλά σε μικρότερη διάσταση γύρω-γύρω, ώστε αργότερα να ντυθούν με 1,5 mm Balsa και να επιτευχθεί το επιθυμητό σχήμα σταγόνας. Ο άξονας του πηδαλίου κατασκευάστηκε από μπρούτζινη ντίζα 3mm.

 

All planks where printed, as the frames, glued on 1,5mm Balsa and cut. Then they where processed by a thinned solution of epoxy to absorb as much as possible and achieve maximum waterproof and strength, since at that thickness Balsa is very fragile.

Όλες οι σανίδες εκτυπώθηκαν, όπως οι νομείς, κολλήθηκαν σε 1,5 mm Balsa και κόπηκαν. Στη συνέχεια, περάστηκαν ένα αραιωμένο διάλυμα εποξικής ρητίνης για να απορροφήσουν όσο το δυνατόν περισσότερη και να επιτευχθεί η μέγιστη αδιαβροχοποίηση αλλά και δύναμη, αφού σε εκείνο το πάχος η Balsa είναι πολύ εύθραυστη.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In the original drawings the frames where placed with an unusual spacing so again with the help from Johannes new ones where placed at 10 equal distances.

Στα αρχικά σχέδια η τοποθέτηση των νομέων ήταν κάπως ασυνήθιστη οπότε πάλι με την βοήθεια του Johannes οι νέοι νομείς τοποθετήθηκαν σε 10 ίσες αποστάσεις.

 

Each plank was originally placed with the help of pins and tape and then glued with Bison cyanoacrylic superglue.

Κάθε κομμάτι τοποθετήθηκε αρχικά με την βοήθεια καρφιτσών και χαρτοταινίας και μετά κολλήθηκε με κυανοακριλική της Bison.

 

At the bow a piece of 5mm Balsa was placed for extra strength and the stern part was glued at a 30 degree angle according to the new drawings from Johannes. The piece you see here is a 3mm Balsa guide since the actual stern was done by the same plywood and placed accordingly 3mm inwards.

Στην πλώρη τοποθετίθηκε κομμάτι Balsa 5mm για μεγαλύτερη αντοχή και η πρύμνη κολλήθηκε σε γωνία 30 μοιρών κατά τα νέα σχέδια του Johannes. Το κομμάτι που φαίνεται στην φωτογραφία είναι ένας οδηγός από Balsa 3mm αφού το κανονικό ήταν από το ίδιο κόντρα πλακέ τοποθετημένο ανάλογα 3mm πιο μέσα για την δημιουργία σέσουλας.

 

Before removing it from the frames the boat was gently sanded. Also the keel opening was created.

Προτού βγει από τους νομείς το σκαρί τρίφτηκε ελαφρά. Επίσης άνοιξε η τρύπα της καρίνας

 

During removal from the frames two, of the four supposed to stay in, where detached but luckily their position was marked and it was easy to glue them permanently. The center frame was going to also work as a guide and support for the keel.

Κατά την απομάκρυνση δύο από τους τέσσερις νομείς που θα έμεναν στο σκάφος αποκολλήθηκαν αλλά ευτυχώς είχε σημειωθεί η θέση τους οπότε ήταν εύκολο να τοποθετηθούν πια μόνιμα. Ο κεντρικός νομέας είχε υπολογιστεί να λειτουργήσει και ως οδηγός και στήριγμα για την καρίνα.

 

Prior to coating with epoxy and a 50g cloth the hull was puttied and sanded again.

Πριν περαστεί με εποξική ρητίνη και 50άρι πανί περάστηκε ένα χέρι στόκος και τρίφτηκε ξανά.

 

Looking back one of my major mistakes was the choice of the deck design. Johannes provided three different options for the deck. The last one demonstrated a completely shielded boat very sporty and beautiful. But I didn’t consider all the stuff I would have to place on top, thus ending with short of a Frankenstein look. Also that option limited very much the access to the boats interior making it very hard to place the electronics. Due to the angle of the decks center piece a very long gap had to be created for the rudder push rod to move freely.

Κοιτώντας πίσω ένα από τα βασικά μου λάθη ήταν και η επιλογή της μορφής του καταστρώματος. Ο Johannes προσέφερε τρεις διαφορετικές εκδοχές. Η τελευταία παρουσίαζε το σκάφος εντελώς κλειστό, πολύ αεροδυναμικό κι όμορφο. Αλλά δεν σκέφτηκα όλα τα πράγματα που είχαν να τοποθετηθούν πάνω του, καταλήγοντας σε μια πιο Frankenstein όψη. Επίσης αυτή η εκδοχή περιόριζε πάρα πολύ την πρόσβαση στο εσωτερικό κάνοντας πολύ δύσκολη την τοποθέτηση των ηλεκτρονικών. Λόγω δε της μικρής κλίσης του κεντρικού κομματιού δημιουργήθηκε μια πολύ μακριά οπή ώστε να μπορεί η ντίζα του τιμονιού να κινείται ελεύθερα.

 

The center frame worked perfectly with the keel hole and the design of the keel itself. The keel placement was quick, easy and stupid proof since all I had to do was align it to the centerline (marked on the frame) and place a small piece o aluminum to hold it from falling. At first cyanoacrylic glue was used to ensure it’s placement.

Κεντρικός νομέας δούλεψε τέλεια με την τρύπα και τον σχεδιασμό της καρίνας. Η τοποθέτησή της ήταν γρήγορη, εύκολη και χωρίς λάθη μιας και το μόνο που είχε να γίνει ήταν να ευθυγραμμιστεί με τον κεντρικό άξονα (που ήταν σημειωμένος πάνω στον νομέα) και να κλειδώσει στην θέση της με ένα μικρό κομμάτι αλουμίνιο. Για αρχή κολλήθηκε με κυανοακρυλική για να παραμείνει στη θέση της.

 

The boat was placed on two wood planks parallel to the ground at the exact same points of the waterline. A temporary bulb was used to keep everything steady and balanced.

Το σκάφος τοποθετήθηκε πάνω σε δύο ξύλα (από παρκέ) παράλληλα στο έδαφος στις ακριβείς άκρες της ίσαλου γραμμής. Ένα προσωρινό βαρίδι κρατούσε τα πάντα στη θέση τους και ισορροπημένα.

 

The keels upper part was designed so to fit through the opening, in an angle and then with the small aluminum rod stay in place by its own weight and the bulb.

Το πάνω μέρος της καρίνας ήταν σχεδιασμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να χωρέσει στην τρύπα υπό γωνία και με την βοήθεια ενός αλουμινίου να μείνει στην θέση της μόνο από το βάρος της και το βαρίδι.

 

Since I don’t like to use rubber bands to keep my line in tension I was planning to create a loop to the winch drum. That required rollers, but for around 15 euros a piece, in the middle of the economic crises, I set out to try and create my own. I took a solid aluminum rod and cut a 0,5cm piece. Then drilled a hole in the middle and placed it on the (type) Dremel ensuring that for starters the speed was set to minimum. Holding the (type) Dremel with one hand and the cutting disk with the other I created a gap about 2mm deep. Nice try with the equipment I had at my workshop but I ended up using another set created by fellow modeler Christos with a lathe.

Μιας και δεν μου αρέσει να χρησιμοποιώ λάστιχα για να κρατάω τεντωμένη την σκότα μου είπα να στήσω μια λούπα με το τύμπανο στο βίντσι. Αυτό προϋπόθετε την χρήση ράουλων  που γύρω στα 15 ευρώ το ένα, εν μέσο οικονομικής κρίσης, είπα να φτιάξω μόνος μου. Από μια ράβδο αλουμινίου κόπηκε ένα κομμάτι 0,5cm και έγινε μια τρύπα στο κέντρο του. Έτσι περάστηκε σαν εργαλείο στο (μαϊμού) Dremel σεταρισμένο στην minimum ταχύτητα. Κρατώντας το (μαϊμού) Dremel στο ένα χέρι και τον δίσκο κοπής στο άλλο δημιουργήθηκε μια εσοχή βάθους 2mm. Καλή προσπάθεια για τα εργαλεία που είχα, αλλά τελικά ο Χρήστος έδωσε την λύση με τον τόρνο του.

 

While waiting for the equipment to arrive from China, the sail construction began. A favorite from the Razor3 Footy was the Unarig so the decision was made without much thinking for the new boat. A friend had bought a set of Unarig plans from http://www.alpyachts.ch/?page_id=238 and it didn’t take very long to redesign that nice rig for the RG65. The design does not use the “Z” wire setup, to get a more rigid rig. Beman 570-14 carbon arrow bodies where used as mast and boom and 4mm aluminum knitting needles for the joint and base rod. A 3mm carbon rod was used to support the backstay at the top of the mast.

Περιμένοντας τα πράγματα να έρθουν από τον Κινέζο άρχισε η κατασκευή της ιστιοφορίας. Ένα προσωπικό αγαπημένο από το Razor3 Footy, το Unarig, ήταν ή χωρίς πολύ σκέψη επιλογή για το νέο σκάφος. Τα σχέδια από τον Ελβετό http://www.alpyachts.ch/?page_id=238 μετατράπηκαν σχετικά εύκολα για το RG65. Το σχέδιο δεν χρησιμοποιούσε το σύνηθες σύρμα σε σχήμα «Ζ» για να είναι πιο ανελαστικό. Σώματα από carbon βέλη  Beman 570-14 χρησιμοποιήθηκαν για το κατάρτι και την μάτσα ενώ βελόνες πλεξίματος 4mm για τις ενώσεις και τον άξονα της βάσης. Στην κορυφή του καταρτιού περάστηκε βέργα carbon 3mm για να κρατήσει τον επίτονο.

 

 

 

All joints and edges where reinforced by aluminum arrow bodies of a slightly lager diameter. Since both carbon and aluminum arrow bodies where beautifully painted, all cutting and drilling was done while they where covered with masking tape.

Όλες οι άκρες και οι ενώσεις ενισχύθηκαν με σώμα από αλουμινένιο βέλος ελάχιστα μεγαλύτερης διαμέτρου. Μιας και τα βέλη ήταν πολύ όμορφα βαμμένα, όλες οι εργασίες κοπής και διακόρευσης έγιναν όσο αυτά ήταν καλυμμένα με χαρτοταινία.

 

 

 

The Unarig drawings suggested a 5 degrees backwards tilt of the mast rod and tube. The boat drawings had the position set for a swing rig, which usually works fine for the Unarig too. But to be 100% sure I usually place 4 or 5 tubes together for more options. Since they where the same carbon arrow bodies not much weight was added. So prior to placing them, all 4 tubes where cut and glued together in angle. Then a piece of balsa was temporary added as guide for the waterline. Three pieces of balsa where used in an inverted «Π» position as base guide for the centerline and kept everything in place until the final gluing. Top centerline was set by the masking tape and a carbon arrow body passing over the rudder tube and the middle frames center. After temporally gluing, the tubes with cyanoacrilic, a generous mix of epoxy and micro balloons, were used to make them permanent.

Τα σχέδια του Unarig πρότειναν μια κλήση 5 μοιρών προς τα πίσω, για τα σωληνάκια και την βάση του πανιού. Τα σχέδια του σκάφους είχαν ήδη σημειωμένη την θέση για swing rig που συνήθως λειτουργεί και για το Unarig. Για σιγουριά όμως συνήθως βάζω 4 ή 5 σωληνάκια ώστε να έχω επιλογές. Μιας και φτιάχτηκαν από το ίδιο carbon σώμα βέλους δεν πρόσθεσαν ιδιαίτερο βάρος. Πριν την τοποθέτηση τα 4 σωληνάκια κόπηκαν και κολλήθηκαν υπό γωνία. Ένα κομμάτι balsa κολλήθηκε πρόχειρα ώστε να είναι παράλληλο στην ίσαλο. Τρία κομμάτια balsa σε ανεστραμμένο «Π» χρησίμευσαν για να κρατήσουν τα σωληνάκια ευθυγραμμισμένα στο κέντρο. Στην πάνω μεριά το κέντρο ορίστηκε από την χαρτοταινία και ένα carbon σωλήνα που στηρίχτηκε πάνω από την βάση του τιμονιού και το κέντρο του μεσαίου νομέα. Μόλις στέγνωσε η κυανοακρυλική μια γενναία ποσότητα εποξικής και micro balloons τα μονιμοποίησε στη θέση

 

 

Right behind the mast tubes some pieces of plywood where glued to hold the sail winch in a 90 degrees tilt along the boat’s centerline.

Ακριβώς πίσω από τις βάσεις του πανιού, κολλήθηκε κόντρα πλακέ βάση για το βίντσι γυρισμένο κατά 90 μοίρες κατά τον διαμήκη άξονα του σκάφους

 

 

 

Another mistake I made was, not getting an RC with end point adjustment. The Vigor winch did about 6 full rotations which meant that I had to make my own drum with an 8mm diameter in order to get around 12cm movement of my sail line. Again Christos provided the perfect aluminum drums that where then glued, with cyanoacrylic, on a six leg star that was bought with the holding screws since the Vigor didn’t have any. Then six holes where drilled without going through the base disk and pieces of wire where glued with epoxy to ensure the drum would stay in place. The winch screw also holds everything in place, plus the sail line, which in order not to get tangled, the extra parts of the stars legs where cut.

Ακόμη ένα λάθος ήταν η αγορά τηλεκατεύθυνσης χωρίς end point adjustment. Το βίντσι Vigor πραγματοποιούσε 6 πλήρεις περιστροφές οπότε χρειάζονταν η κατασκευή ενός drum με διάμετρο 8mm ώστε να έχω τα περίπου 12cm κίνησης στην σκότα μου. Ο Χρήστος έσωσε πάλι την κατάσταση και το νέο αλουμινένιο drum κολλήθηκε με κυανοακρυλική σε ένα εξάποδο αστέρι που είχε το πακέτο με τις βίδες στήριξης που αγοράστηκαν, μιας και το Vigor δεν είχε καμία στο κουτί του. Έξι τρύπες έγιναν χωρίς να διαπεράσουν τον πρώτο δίσκο, και κομμάτια σύρμα κολλήθηκαν με εποξική ώστε να δυναμώσει η σύνδεση. Η βίδα επίσης κρατάει τα πάντα στη θέση τους μαζί με την άκρη της σκότας, που για να μην μπλεχτεί κόπηκαν τα περισσεύματα από τα ποδαράκια.
 

 

 

At the back left side a carbon tube was placed to hold the roller. Also in the void between the rudder servo and the frame, sealed plastic bags where placed, from the packing stuff that came with the equipment from China. Another piece was used between the front frames. Those ensured, with no noticeable weight added, that in case of a serious water intake the boat will stay afloat. Don’t let the printed warning “they may not be used as floating devices” fool you  Crazy

Στο πίσω αριστερά μέρος τοποθετήθηκε σωληνάκι carbon ως βάση για το ράουλο. Επίσης στο κενό μεταξύ του servo του τιμονιού και του νομέα μπήκαν τα σφραγισμένα σακουλάκια από την συσκευασία των πραγμάτων που ήρθαν από την Κίνα. Άλλο ένα ίδιο σακουλάκι μπήκε στην πλώρη. Έτσι χωρίς να προστεθεί ιδιαίτερο βάρος εξασφαλίστηκε η πλευστότητα σε περίπτωση μεγάλης εισροής νερού. Αγνοήστε την ένδειξη που λεει οτι δεν κάνουν για σωσίβιο Crazy

 

 

The deck’s centerpiece was cut and covered with 2 pieces of balsa in order to get the rudder’s push rod through.

Το μεσαίο κομμάτι του καταστρώματος κόπηκε και σκεπάστηκε με δύο κομμάτια balsa, ώστε να περάσει η ντίζα του τιμονιού.

 

 

But after some testing it wasn’t wide enough so it was redone with the result to be bulky and bit of a patchwork. The deck was completed and the green thing in front is the cap of some fruit juice. This is a trick I learned from Makis (a very experienced builder) and is a light and easy way to get a simple switch waterproofed. Also through there the receiver’s antenna gets some height. Two (rather wide) aluminum tubes where used to house the two plastic green ones for the line to circle around the winch and roller. My original plan was to use deck patches to seal the holes made, but later on you will see why this didn’t workout. For starters at some places there wasn’t enough room to get the patch to stick. The small round hole you see below the main hatch was needed for the screwdriver that would screw the winch in place.

Αλλά μετά από δοκιμές αποδείχτηκε ότι δεν ήταν αρκετά φαρδύ οπότε ξανάγινε με το αποτέλεσμα να είναι αμφιβόλου αισθητικής. Το κατάστρωμα ολοκληρώθηκε και το πράσινο μπροστά από τις βάσεις του πανιού είναι καπάκι από χυμό, το γνωστό πια κόλπο του δάσκαλου Μάκη για την αδιαβροχοποίηση του διακόπτη. Επίσης από κει παίρνει και λίγο ύψος η κεραία του δέκτη. Δύο (σχετικά φαρδιά) αλουμινένια σωληνάκια κάλυψαν τα πράσινα πλαστικά απ’ όπου θα πέρναγε η λούπα της σκότας. Ο αρχικός σχεδιασμός ήταν να χρησιμοποιηθούν αυτοκόλλητα για να κλείσουν οι τρύπες στο κατάστρωμα αλλά παρακάτω θα φανεί γιατί απέτυχε. Για αρχή ας πούμε οτι σε ορισμένα σημεία δεν υπήρχε αρκετός χώρος να κολλήσουν. Η μικρή στρογγυλή τρύπα κάτω από την κεντρική είναι για το κατσαβίδι που θα βίδωνε το βίντσι στη θέση του.

 

 

Time to fix the deck with a 25gr cloth and some thinned epoxy. Before doing so the hull was covered with packaging tape on witch the epoxy does not stick.

Ώρα να δέσει το κατάστρωμα με ένα κομμάτι 25άρι πανί και αραιωμένη εποξική. Προηγουμένως το σκάφος είχε καλυφθεί με ταινία συσκευασίας πάνω στην οποία δεν κολλάει η εποξική.

 

 

The (unfinished) sail was roughly placed to finalize the height of the main sheet post.

Το (ατελείωτο) πανί τοποθετήθηκε πρόχειρα ώστε να κοπεί στο τελικό του ύψος το main sheet post.

 

 

The keel had already an extension with holes to help with the bulb’s placement. A small hole was opened at the bulb’s center of gravity and a paperclip was used to hold it in place. A small piece of balsa was also used to correct its position and everything was glued with cyanoacrilic. Then a mixture of epoxy and micro balloons shield the gap and glued everything permanently. After the epoxy was completely cured the excess parts of the paperclip where cut off. The bulb was placed with an approximate one degree upwards tilt to the waterline.

Η καρίνα είχε ήδη κατάλληλη προεξοχή με  τρύπες ώστε να μπει σωστά το βαρίδι. Μια μικρή τρύπα διαπέρασε το κέντρο βάρους του βαριδιού και ένας συνδετήρας το στερέωσε στην θέση του. Ένα μικρό κομμάτι balsa διόρθωσε την κλήση και όλα κολλήθηκαν με κυανοακρυλική. Μετά ένα μίγμα εποξικής και micro balloons σφράγισε τα κενά και έκανε μόνιμη την κόλληση. Αφού στέγνωσε η εποξική τα κόπηκαν περισσεύματα του συνδετήρα. Το βαρίδι τοποθετήθηκε με κλίση προς τα πάνω περίπου μιας μοίρας σε σχέση με την ίσαλο.

 

 

In order to keep the sail line, in place, a small loop used to hang paintings, was placed at the bottom of the main sheet post. It’s about half a centimeter wide and made of very light metal golden colored. A second piece (shown at the final images) was also used at the top.

Για να μείνει η σκότα στην θέση της μια μικρή βιδωτή λούπα (για να κρεμάμε κάδρα) τοποθετήθηκε στην βάση του main sheet post. Είναι περίπου μισό εκατοστό φαρδιά από ένα πολύ ελαφρύ χρυσαφί μέταλλο. Ένα δεύτερο κομμάτι (που φαίνεται στις τελικές φωτογραφίες) τοποθετήθηκε στην κορυφή

 

 

Since there was no way of using deck stickers a small can of Caprice was cut and placed over the main hatch. Together with the plastic cap it weighted 14 grams. Κknowing I would have to do that, I wouldn’t have placed the green fruit juice cap. Also if I had studied the whole situation earlier and with no deadline (upcoming race) I would have used a larger plastic one, like the one from the mini Oreo cookies. Everything would be easier to construct, more accessible and the boat quite lighter.

Μιας και δεν υπήρχε περίπτωση να μπουν αυτοκόλλητα στο κατάστρωμα ένα μικρό κουτί Caprice κόπηκε και τοποθετήθηκε στο κύριο άνοιγμα. Μαζί με το πλαστικό καπάκι ζύγιζαν 14 γραμμάρια. Α ήξερα από την αρχή οτι θα το έκανα δεν θα είχα χρησιμοποιήσει το πράσινο καπάκι του χυμού. Επίσης αν είχα μελετήσει καλύτερα την όλη κατάσταση και χωρίς τον πανικό του επερχόμενου αγώνα, θα είχα χρησιμοποιήσει το μεγαλύτερο πλαστικό κουτί από τα mini Oreo cookies. Όλα θα ήταν πιο εύκολα στην κατασκευή, πιο προσβάσιμα και το σκάφος αρκετά ελαφρύτερο.

 

 

Time for the paint horror! Anyone who followed my Footy build would know that I had major problems painting with the epoxy color spray can. It was also quite expensive and I had promised my self that the next time I would give Harry the paint job. But once more against my better judgment I tried to do it myself this time using common car spray colors. So I masked all holes and parts I didn’t want painted and began with a nice coat of primer.

Ώρα για τον τρόμο του βαψίματος. Όποιος έχει παρακολουθήσει το ιστορικό κατασκευής του Footy, γνωρίζει τα τεράστια προβλήματα που αντιμετώπισα βάφοντας με σπρέι χρώματος δύο συστατικών. Ήταν επίσης αρκετά ακριβό οπότε είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι την επόμενη φορά θα αναλάμβανε τη βαφή ο Χάρης. Αντίθετα όμως πάλι στην λογική δοκίμασα να το κάνω μόνος μου αυτή τη φορά με απλά σπρέι αυτοκινήτου. Έτσι μασκάρισα τις τρύπες και τα κομμάτια που δεν ήθελα να βαφτούν και ξεκίνησα με το αστάρι.

 

 

I had the leftover can from my Footy but found out halfway that there wasn’t enough. The replacement was painted after sanding off the first attempt but not 100%. So I ended up with the following quite satisfying result.

Μου είχε περισσέψει το σπρέι απο το Footy αλλά στα μισά ανακάλυψα ότι δεν είχε αρκετό. Ο αντικαταστάτης του χρησιμοποιήθηκε αφού τρίφτηκε το πρώτο χέρι αλλά όχι 100%. Έτσι κατέληξα με το παρακάτω αρκετά ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

 

What followed was toο grotesque to show in pictures. At the shop they had two kinds of spray cans, normal and premium which only had in blood-red and black. I wasn’t happy with either since my racing colors are yellow/purple so I went with the normal yellow. Now this color was called “Chrome Yellow” and I ended up with an off white boat looking as if it was heavily bleached from a proper yellow one. The color was far different from what the cap showed.  I then began to sand it off (again) to repaint it, but after spending hours on the job, I decided that I had no time, so I would not do the whole procedure for the deck. Flu orange was bought in order to paint over the yellow of the deck and the second hand of primer for the rest of the boat. But while spraying, the first layer and primer began to shrink as if it was paint remover. The boat aged 100 years within minutes and the warm fuzzy feeling of complete panic was filling me quickly. Back to the shop and this time, for the premium black, that would cover everything nicely. But first, some more sanding.

Αυτό που ακολούθησε ήταν πολύ τρομακτικό ώστε να αποδοθεί με φωτογραφίες. Στο κατάστημα υπήρχαν δύο είδη χρώματος της Cosmos, απλό και premium που υπήρχε μόνο σε κόκκινο του αίματος και μαύρο. Δεν ήμουν και πολύ χαρούμενος με αυτές τις επιλογές μιας και τα αγωνιστικά μου χρώματα είναι κίτρινο/μωβ κι έτσι πήγα στο απλό κίτρινο. Βέβαια το όνομα έλεγε “Chrome Yellow” και κατέληξα με ένα υπόλευκο σκάφος που έμοιαζε να είχε περάσει ώρες στην χλωρίνη από κανονικό κίτρινο. Το καπάκι φυσικά άλλο χρώμα έδειχνε. Έτσι άρχισα (ξανά) το ξύσιμο ώστε να το ξαναβάψω αλλά μετά από ώρες δουλείας αποφάσισα ότι δεν έχω χρόνο να κάνω όλη την διαδικασία και για το κατάστρωμα. Πορτοκαλί φωσφόριζε αγοράστηκε αυτή τη φορά ώστε να καλυφθούν όμορφα το κίτρινο του καταστρώματος και το δεύτερο χέρι αστάρι στο υπόλοιπο σκάφος. Αλλά καθώς έβαφα, το πρώτο χέρι χρώματος και το αστάρι άρχισαν να ρυτιδιάζουν σα να χρησιμοποιούσα διαλυτικό. Το σκάφος γέρασε 100 χρόνια μέσα σε λίγα λεπτά κι εκείνο το ωραίο ζεστό συναίσθημα του απόλυτου πανικού άρχισε να με κυριεύει. Πίσω στο μαγαζί και αυτή τη φορά για αγορά του μαύρου premium, που έπρεπε να καλύψει τα πάντα όμορφα. Πρώτα όμως ξανά στο ντουκόχαρτο.

 

Finally I decided that I didn’t care about the wrinkles of the deck since they wouldn’t affect my speed and left them. But it looked ugly so I began painting some stylized feathers with a permanent marker that after a while looked more like cracks so I painted another layer of orange over them. Surprisingly enough the boats final weight was only 1100gr. As stated earlier there was no way to use stickers on such a surface so transparent film was glued with transparent silicone (for bathrooms) to make sure no water would get inside the boat.

Τελικά αποφάσισα ότι δεν με ένοιαζαν οι ρυτίδες στο κατάστρωμα αφού δεν επηρέαζαν την ταχύτητα και τις άφησα. Αλλά το αποτέλεσμα ήταν άσχημο ώστε να ξεκίνησα να ζωγραφίζω αυτό που αρχικά ήταν στυλιζαρισμένα πούπουλα με αδιάβροχο μαρκαδόρο, αλλά κατέληξε να μοιάζει περισσότερο με ρωγμές και τις πέρασα άλλο ένα χέρι πορτοκαλί. Εντυπωσιάστηκα μάλιστα, όταν είδα ότι ολικό βάρος ήταν μόνο 1100gr. Όπως δήλωσα νωρίτερα δεν υπάρχει περίπτωση να κολλήσουν σωστά αυτοκόλλητα σε τέτοια επιφάνια έτσι κόλλησα διαφανές φιλμ με διαφανή σιλικόνη (για τα μπάνια) ώστε να ήμουν σίγουρος ότι δεν θα μπει καθόλου νερό μέσα στο σκάφος.

 

 

Looking it from some distance it wasn’t bad at all and it was all ready in time for the race. The race, that was postponed for at least 15 days, due to lack of air……what irony.
All numbers and insignia on the sail where painted by hand with a waterproof marker.
Since our camera man (Cataman) has got a waterproof rig and doing many underwater shots I thought of getting my sail number on the rudder too.

Κοιτώντας το από μακριά δεν ήταν καθόλου άσχημο και μάλιστα εντός χρόνου για τον αγώνα. Τον αγώνα, που αναβλήθηκε για τουλάχιστον 15 ημέρες, λόγω άπνοιας......ω τι ειρωνεία.
Τα νούμερα και διακριτικά στο πανί έγιναν στο χέρι με αδιάβροχο μαρκαδόρο.
Μιας και ο Κοσμάς (Cataman) κάνει υποβρύχιες λήψεις είπα να βάλω τον αριθμό και στο τιμόνι.

 

The tilted sail winch was later tested in race with light wind and performed perfectly. 

Το πλαγιασμένο βίντσι λειτούργησε τέλεια στον ελαφρύ αέρα του Λαυρίου.

 

The sail line loop was closed by an o-ring to provide elasticity.

Η λούπα της σκότας κλείστηκε με o-ring ώστε να υπάρχει ελαστικότητα.

 

The power switch and receiver’s antenna, below the fruit juice cap.

Ο διακόπτης και η κεραία του δέκτη, κάτω από το καπάκι του χυμού.

 

Using a heavy NiMh battery pack the overall weight was 1117 gr. With a new Life one it should be lighter than 1100gr.

Με τις βαριές NiMh μπαταρίες το ολικό βάρος ήταν 1117 gr. Με νέες Life πρέπει να είναι κάτω από τα 1100gr.

 

The bow bumper was created by two layers of self adhesive vinyl bear foam tape cut in shape with a razor.

Για bow bumper χρησιμοποιήθηκαν δύο στρώσεις αυτοκόλλητη αφρώδης ταινία βινυλίου που κόπηκε στο σωστό σχήμα με ξυράφι.

 

 

From the first airless attempt of a race.

Από τον πρώτο αγώνα-κουρτίνα που τελικά αναβλήθηκε.

 

Much testing and tweaking has to be done before saying that it was a successful build. For starters the batteries must be moved slightly forwards to achieve equilibrium. Much testing must also be done with the Unarig before going on building a B and C rig. So thank you for your patience:
"To be Continued"

Πολλές δοκιμές και σεταρίσματα πρέπει να γίνουν πριν αποφανθούμε οτι ήταν μια επιτυχείς κατασκευή. Για αρχή οι μπαταρίες πρέπει να μετακινηθούν προς τα μπροστά για να έχουμε απόλυτη ισορροπία. Επίσης πολλές δοκιμές πρέπει να γίνουν με το Unarig πριν προχωρήσει η κατασκευή Β και C rig. Οπότε ευχαριστώ για την υπομονή σας:
"Σύντομα η συνέχεια"

 


 

Our website is protected by DMC Firewall!